Firma odmówiła, podważając sposób oznaczania żelaza w wątrobach probantów, uznała też, że Olivieri nie ma wystarczających kwalifikacji. W końcu jednak wyrażono zgodę na kontakt Olivieri z komisją. Badaczka poinformowała komisję etyczną nadzorującą badanie. Komisja etyczna zaleciła Olivieri poinformowanie probantów o rzeczonej sprawie. Apotex w swej odpowiedzi zwrócił uwagę, że badaczka podpisała wcześniej klauzulę poufności, a informowanie probantów o jej zastrzeżeniach, które swoją drogą Apotex podważał, naruszyło by tę klauzulę. Należy jednak zauważyć, że przywoływana przez koncern klauzula nie dotyczyła badania LA-03, tymczasem firma zabraniała badaczce informowania jakichkolwiek probantów, co nie miało podstaw prawnych. Jednakże koncern utrzymywał, że badanie LA-03 miało jedynie charakter pomocniczy względem LA-02. Co więcej, koncern zagroził użyciem wszystkich dostępnych środków prawnych przeciwko lekarce, jeśli podzieli się ona swymi wnioskami z probantami. Pomimo tego Olivieri ujawniła przed nimi swe obawy, a Apotex zakończył część badania, w którą hematolożka była zaangażowana. Odbyło się to zgodnie z prawem, gdyż Apotex zastrzegł sobie możliwość jednostronnego przerwania badań. Uzasadniał swą decyzję utratą wiary w działanie leku przez Oivieri.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nancy Olivieri · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.