3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 345. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy III batalionu 2 pułku piechoty Legionów detaszowanego w Staszowie. W 1924 roku był kwatermistrzem w macierzystym pułku, a w 1925 roku dowodził I batalionem detaszowanym w Staszowie. W sierpniu tego roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. 12 kwietnia 1927 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 23. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
5 maja 1927 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko zastępcy dowódcy 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Pińczów na okres czterech miesięcy w celu odbycia praktyki poborowej. W tym samym roku opublikowany został Zarys historii wojennej 2-go Pułku Piechoty Legionów jego autorstwa. 12 marca 1929 roku został przeniesiony służbowo do Powiatowej Komendy Uzupełnień Bielsko na stanowisko komendanta. Z dniem 31 sierpnia 1935 roku został przeniesiony w stan spoczynku.