W 1913 roku był zdolny do rozwijania 18 węzłów. Normalny zapas paliwa wynosił 610 ton węgla, a maksymalna pojemność zasobni węglowych wynosiła 732 ton.
W 1917 roku po remoncie zamontowano na okręcie 10 kotłów wodnorurkowych produkcji zakładów Babcock & Wilcox, o łącznej powierzchni ogrzewalnej 2299,4 m² i ciśnieniu roboczym 18,7 atmosfer, zapewniających taką samą moc maszynowni 12 500 KM.
Wyposażenie