Wyrzutnie torped zostały również usunięte podczas remontu w 1914 roku, dla poprawy stateczności.
Po podniesieniu okrętu i jego remoncie wykonanym przez Rosjan, artylerię główną wymieniono na 10 dział kalibru 130 mm L/55. Długość lufy wynosiła 7,02 m. Używane były tylko pociski wybuchowe o masie 36,86 kg, a donośność maksymalna wynosiła 15 364 m przy kącie podniesienia 25°. Były to działa konstrukcji rosyjskiej Zakładów Obuchowskich, lecz z uwagi na przeciążenie zakładów, wyprodukowano je dla Rosji w brytyjskich zakładach Vickersa. Zapas amunicji wynosił 1600 nabojów rozdzielnego ładowania. Uzbrojenie uzupełniały cztery karabiny maszynowe Maxim kalibru 7,62 mm.
Opancerzenie Opancerzenie stanowił typowy dla krążowników pancernopokładowych wewnętrzny pokład pancerny w formie skorupy żółwia, chroniący magazyny amunicji, maszyny i kotły, umieszczony nieco ponad linią wodną i schodzący pod nią na dziobie i rufie. Po bokach pokład schodził skosami pod kątem 35° do burt, łącząc się z nimi na głębokości 1,22 m pod linią wodną. Jego grubość wynosiła 51 mm w płaskiej części środkowej i 102 mm na bocznych skosach. Ponadto działa kalibru 152 mm miały maski ochronne o grubości 25,4 mm, a działa 120 mm lekkie maski przeciwodłamkowe.