W przyszłości planowana jest rewizja geologicznej skali czasu prekambru, w oparciu o zapis skalny, a nie absolutną chronometrię. Zlodowacenie hurońskie wyznacza przełom w historii Ziemi: przejście od ciepłej, redukującej atmosfery niemal pozbawionej tlenu do chłodniejszej atmosfery zawierającej tlen. Początek zlodowacenia może stanowić podstawę określenia granicy archaiku i proterozoiku. Badania są kontynuowane.
Przebieg Zlodowacenie hurońskie wystąpiło w okresie znacznego spowolnienia aktywności magmatycznej Ziemi, przypuszczalnie związanego ze zmianą charakteru konwekcji w płaszczu Ziemi i wychłodzenia skał płaszcza po epizodzie intensywnego tworzenia nowej skorupy ziemskiej w neoarchaiku. Towarzyszyło temu znaczne ochłodzenie atmosfery, najprawdopodobniej związane ze wzrostem zawartości tlenu i spadkiem zawartości gazów cieplarnianych, zwłaszcza metanu. Poziom tlenu, produkowanego przez fotosyntetyzujące sinice, przekroczył w tym okresie 1/100 000 dzisiejszej zawartości.