13 lutego 1932 przekroczył on granicę w Zbąszyniu, by 2 kwietnia tego samego roku stanąć przed Sądem Okręgowym w Poznaniu. Oskarżycielem był podprokurator Mieczysław Hrabyk. Hałas przyznał się do winy, a zabójstwo tłumaczył miłością do żony. Mimo wniosku o karę śmierci skazano go na 10 lat ciężkiego więzienia. 27 lipca 1932, po rozprawie apelacyjnej (wniosek obu stron), zmieniono klasyfikację czynu z zabójstwa bez zastanowienia na zabójstwo z premedytacją. Zasądzono karę śmierci przez powieszenie. Po kolejnej apelacji (z marca 1933) karę tę zamieniono na dożywocie i utratę praw obywatelskich na zawsze. Sąd Najwyższy potwierdził ten wyrok w dniu 30 sierpnia 1933Krzysztof Smura, Tajemnica Starego Browaru, Debiuty, Poznań, 2009, Epilog II, s.187-192, Jerzy Paciorkowski, Zemsta zza grobu, w: Policja, nr 11(92)/2012.
Po dwóch latach odbywania kary więzienia, osadzony wystąpił z wnioskiem o pracę.
Na podstawie tej kryminalnej historii powstała kilkuczęściowa powieść Hałas i jego spólnicy, publikowana w gazecie "Goniec Wielkopolski".
Uwagi