Losy okupacyjne We wrześniu 1939 przebywał wraz z rodziną w Lublinie, zapewniając opiekę duszpasterską tamtejszej parafii. Gdy powrócił do Radomia, został 21 września 1939 roku aresztowany przez gestapo pod zarzutem działalności propolskiej i wrogości wobec narodowego socjalizmu. 18 grudnia 1939 roku osadzono go w więzieniu gestapo w Lublinie, a stamtąd został przewieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen-Oranienburg. Następnie 13 grudnia 1940 roku przetransportowano go do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie przebywał do momentu zajęcia obozu przez armię USA (29 kwietnia 1945).
Działalność powojenna Po ustaniu działań wojennych został proboszczem parafii w Olsztynie, w 1946 roku objął urząd seniora diecezji mazurskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Odtąd do końca życia był czynnie zaangażowany w zachowanie stanu posiadania luteranizmu na Mazurach.
Zmarł podczas wyjazdu na leczenie w Szwecji. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim przy ul. Wojska Polskiego w Olsztynie. W 1966 roku jego szczątki zostały przeniesione na cmentarz komunalny w tym mieście.
Życie prywatne W 1932 roku zawarł małżeństwo z Ireną Arnold (zm. 1955). Z tego związku urodziły się córki: Edyta (ur. 1935) i Gabriela (ur. 1937). Z drugiego małżeństwa zawartego w 1955 roku z Zofią Woltersdorf urodził się syn Andrzej (ur.