Za rozwiązaniem takim optował m.in. prof. Glaser. Brzeziński określa to uregulowanie jako bardzo liberalne. Nie weszło ono jednak w życie. Ostatni z wymienionych powyżej przypadków (aborcja ze względów społecznych) został wykreślony, zanim jeszcze kodeks karny został podpisany przez prezydenta. Brzeziński postuluje tutaj wpływ encykliki Casti Connubii autorstwa papieża Piusa XI. Zwraca też uwagę, że nawet ta okrojona wersja należała w ówczesnych czasach do najliberalniejszych na świecie. Jak widać z podanych wyżej danych zebranych przez Czyżewicza, liczba aborcji nie zmniejszyła się. Co więcej, prawo takie sprzyjało powiększaniu się nierówności społecznych. Tylko zamożne kobiety były w stanie zdobyć zaświadczenie wydane przez ginekologa, poświadczające przeciwwskazania do donoszenia ciąży. Te biedniejsze nadal podlegały aborcjom nielegalnym. Z drugiej strony poprawiło się bezpieczeństwo części przechodzących zabieg przerwania ciąży kobiet. Niestety chodzi tu o grupę kobiet zamożnych, w przypadku których niekoniecznie występowały rzeczywiste wskazania do wykonania aborcji.