Pagpa, pomimo młodego wieku okazał się właściwą osobą na właściwym miejscu, szybko otrzymał również swój pierwszy tytuł guoshi, co w wolnym tłumaczeniu oznacza „urzędowego nauczyciela”.
W czasach dynastii Yuan thumb|200px|Kubilaj-chan
Podobnie jak w przypadku pozostałych prowincji zwanych „zewnętrznymi” wraz z zakończeniem podboju w Tybecie przeprowadzono cenzus (1268). Na jego podstawie rejon Ü-Cangu podzielono na trzynaście miriarchii (okręgów dziesięciotysięcznych), ustalono trybut, wyznaczono milicję oraz zorganizowano, będącą oczkiem w głowie władców mongolskich, służbę pocztową.
W wyniku przedwczesnej śmierci Pjagna Dordże, na stanowisko zarządcy mianowano wieloletniego, ustanowionego jeszcze przez Sakja Panditę, administratora szkoły sakja Szakja Bzanpo (Wylie Śākya-bzaṅ-po). To najprawdopodobniej dla niego stworzono tytuł dpoczen (Wylie dpon c'en, wielki przywódca) po czym powierzono mu cywilny zarząd nad krajem. Nowy zarządca rozpoczął wielką rozbudowę klasztoru Sakja, której osią była fundacja Wielkiej Świątyni (Wylie Lha-khang chen-mo), będącej de facto fortecą w stylu mongolskim. Pagpę faktycznego zwierzchnika Tybetu obowiązki zatrzymywały na dworze chana (stworzył m.in.