Tam z resztek swoich żołnierzy (około 160 strzelców i około 60 sanitariuszek i łączniczek) Sobolewski zorganizował dwie kompanie, stanowiące odtąd odwód Batalionu „Golski”, obejmując dowodzenie 4 kompanią Odwodową „Odwet”. Jego żołnierze walczyli w obronie Politechniki oraz utrzymywali posterunki przy ul. Noakowskiego. 250px|thumb|right|Tablica upamiętanijąca redutę bronioną przez Batalion Golski w rejonie Politechniki Ordre de bataille na 3 sierpnia dowódca – por. Juliusz Sobolewski „Roman”
1 kompania – por. Juliusz Sobolewski „Roman”
2 kompania – ppor. Zbigniew Skrzywanek „Zbyszek”
3 kompania – NN „Zygmunt”
4 kompania – por. Romuald Jakubowski „Żegota” szef kompanii – st. wachmistrz „Jarema” 1 pluton – kpr. z cenz. Stefan Lebiedowski „Wróbel” 2 pluton – plut. Marian Szafryn „Kasztan” 3 pluton – st. sierż. Jan Markuszewski „Makolągwa” Patrol instruktorski – Zofia Romanowicz „Maria”, zastępca dowódcy Janina Zawiślak „Nina” I drużyna sanitarna: sanitariuszka „Barbara”
1 Szwadron Strzelców Motorowych – por. Stanisław Śliwiński „Safo” szef kompanii – plut. Jan Nowicki „Mały” 1 pluton – por. Stanisław Śliwiński „Safo” 2 pluton – por. NN „War” 3 pluton – kpr. pchor. Jan Szulczyński „Mazur” drużyna dywersyjna – plut. Tadeusz Majewski „Olczak” drużyna łączności – kpr.