Romans wierszem i prozą Do odrodzenia antycznego romansu sofistycznego, rozwijającego się w I–III stuleciu, przyczynił się Teodor Prodrom swoim utworem Rodante i Diosikles. Prodrom nadał mu uczony charakter, choć po wątki sięgał do literatur wschodnich. Diosikles porywa w jego romansie piękną Rodante, po czym oboje wpadają w ręce piratów. Rodante zostaje sprzedana w niewolę, a Diosikles ma być złożony bogom na ofiarę, wszystko jednak kończy się dobrze, weselem zakochanych. W ślady Prodroma w I połowie XII wieku poszedł Nicetas Eugenian, autor Przygód Drosilli i Chariklesa, utworu odznaczającego się subtelną erotyką, choć niepozbawionego arystofanejskiej swobody. Oparte na indyjskiej baśni, anonimowe Losy biednego Leona opowiadają z kolei historię mędrca, który po stracie majątku został sprzedany w niewolę i dzięki mądrym radom udzielanym swemu panu stał się na powrót bogaty.