Równolegle z romansem wierszowanym pod wpływem literatury perskiej, arabskiej i hinduskiej rozwinął się w Bizancjum romans prozą. Chartofylaks Eustacjusz Makrembolita napisał obszerny romans O przygodach Hysminy i Hysminiasa, których po dramatycznych przygodach łączy węzeł małżeński. Pod koniec XI wieku powstała Przepiękna historia filozofa Syntipasa. Oczernionemu przez macochę pasierbowi, który musi zachować całkowite milczenie przez siedem dni, przychodzi z pomocą siedmiu mędrców, z których każdy opowiada królowi przez cały dzień o przewrotności kobiet, by w ten sposób uratować młodzieńca. Z tego samego okresu pochodzi Stefanites i Ichnelates, przełożony z arabskiego romans indyjski o dwóch szakalach, które pod postacią ludzi dają władcy przykład, jak należy rządzić poddanymi.
Dramat i satyra