a poza ziemiami zagarniętymi przez Rosjan, na których uzyskanie pozwolenia na wydawanie tego typu publikacji było bardzo trudne, wydawany był jeszcze „Łowiec Małopolski” i od 1907 roku do wybuchu drugiej wojny światowej „Łowiec Wielkopolski”„Łowiec Polski” – numer 4/2009 – Paweł Gdula „110 lat Łowca” s. 8–10..

Po wielu interwencjach w Petersburgu, korzystając również ze swoich koneksji, Jan Sztolcman otrzymał z końcem 1897 roku odpowiednią koncesję, stając się wydawcą i pierwszym redaktorem naczelnym „Łowca Polskiego”.

Początek działalności Pierwszy numer ukazał się 20 marca 1899 roku, jako: „Dwutygodnik ilustrowany poświęcony myślistwu, broni i hodowli psów myśliwskich”. Zgodnie z zamierzeniami twórców miał stanowić pierwsze tak pełne i bogate w wiedzę czasopismo dla myśliwych. Duże zainteresowanie łowiectwem, jakie wpisane jest w kulturę Polaków, sprawiło, że rozpoczynający działalność „Łowiec Polski” szybko zaskarbił sobie wierne grono czytelników. Pierwszy numer liczył 16 stron, niemal w całości pokrytych tekstem. Jedynie dwie ostatnie zarezerwowane były dla ogłoszeń, przyciągających wzrok grafikami. Redakcja „Łowca Polskiego” mieściła się wówczas przy ulicy Nowogrodzkiej 17 w Warszawie.