Pierwsze 11 numerów ukazało się drukiem Emila Skiwskiego

Nakład każdego z numerów w 1899 roku wynosił 1500 egzemplarzy, by z czasem – w 1914 roku – osiągnąć liczbę 5000 egzemplarzy. Adres administracji „Łowca Polskiego” mieścił się przy ulicy Wareckiej 15. Już w drugim numerze z 3 kwietnia 1899 roku po raz pierwszy pojawił się także adres Nowy Świat 35, gdzie znajdował się wówczas Warszawski Oddział Cesarskiego Towarzystwa Prawidłowego Myślistwa. Rok później siedzibę redakcji przeniesiono ze stołecznej ulicy Nowogrodzkiej, na ulicę Smolną 34.

Ostatni numer „Łowca Polskiego” przed przerwą spowodowaną wybuchem I wojny światowej nosił datę 1 sierpnia 1914 roku. Zakończył się wówczas pierwszy okres życia czasopisma, w którym przez 15 lat dwutygodnik nie przechodził większych zmian ani w strukturze, ani w szacie graficznej.

II Rzeczpospolita Pierwszy numer pisma w II Rzeczypospolitej ukazał się z datą 1 stycznia 1924 roku „Łowiec Polski” – numer 1(370), s. 1, Rok XVII – archiwum redakcji, Biblioteka Polskiego Związku Łowieckiego.. Było to możliwe dzięki wsparciu sponsorów – Stanisława Lilpopa i Wacława Sperlinga – późniejszych bliskich współpracowników „Łowca Polskiego”.