Skórewicz należał do grona bliskich współpracowników Adama Skwarczyńskiego. W październiku 1933 wraz z trzema innymi zwolennikami Skwarczyńskiego – Witoldem Ipohorskim-Lenkiewicz, Ludomirem Rubachem i B. Wroną – założył wydawane własnym sumptem pismo „Czerwona Róża”. Skórewicz, występujący pod pseudonimem „Wit Grot”, był autorem większości artykułów wstępnych. Po wydaniu czterech numerów pismo przestało wychodzić (1934); jego wydawanie wznowiono jednak w maju 1938. Do 1 sierpnia 1939 ukazało się trzynaście numerów reaktywowanego czasopisma. Skórewicz – ujawniwszy swój wcześniejszy pseudonim – pisał już wówczas pod własnym nazwiskiem.

Na temat losów Skórewicza w pierwszych miesiącach II wojny światowej nie zachowało się zbyt wiele informacji. 16 kwietnia 1940 został aresztowany przez Gestapo. Był więziony na Pawiaku. 20 lub 21 czerwca 1940 został zamordowany w Palmirach wraz z 357 innymi przedstawicielami polskiej inteligencji, aresztowanymi przez Niemców w ramach Akcji AB. Jego szczątki spoczywają na cmentarzu-mauzoleum w Palmirach.

Był żonaty z Martą Perzyńską.