Najbardziej znacząca dla ukształtowania się jego jako nauczyciela zen była praktyka pod kierunkiem mistrza zen Hakuuna YasutaniegoHakuun Yasutani wraz ze swoim nauczycielem Daiunem Haradą ożywili zen japoński po II wojnie światowej. Charakterystyczne w ich nauczaniu było to, że zmieszali oni style praktyki sōtō i rinzai całkowicie ignorując tradycyjne granice pomiędzy tymi dwoma szkołami zen. Skorygowali kōanową praktykę rinzai, aby pasowała do praktyki shikan taza szkoły sōtō. Yasutani wprowadził bardzo rygorystyczny styl praktyki z naciskiem na nagłe oświecenie.. Rozpoczął ją na początku lat 60. XX wieku, mniej więcej w tym samym okresie, gdy założył Zen Center of Los Angeles. Praktyka ta doprowadziła jego zainteresowanie kōanami do dojrzałości. Gdy Yasutani przybył do USA z wykładami i w celu prowadzenia medytacji, Maezumi służył mu jako tłumacz.