Bitwa pod Skorzowem – bitwa partyzancka stoczona 4 sierpnia 1944 roku przez oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich pod Skorzowem z oddziałem armii niemieckiej.
Przebieg bitwy
Wykonując rozkaz zablokowania drogi z Buska do Chmielnika wydany przez Wacława Ćmakowskiego komendanta powiatowego AK, jeden z oddziałów Armii Krajowej zablokował drogę zajmując stanowiska w okolicy wsi Skorzów. Oddział dowodzony był przez sierż. Jana Jopa. Liczył około 40 ludzi i posiadał na uzbrojeniu oprócz karabinków i pistoletów maszynowych dwa karabiny maszynowe MG. Oddział Wehrmachtu nadciągnął drogą od strony Wygody Kozińskiej. Doszło do walki. Plan blokady nie był jednak należycie przygotowany i kilkunastu żołnierzy niemieckich niepostrzeżenie weszło do wsi Skorzów, co skomplikowało położenie oddziału AK i groziło jego rozbiciem.