Sytuacja zmieniła się radykalnie w związku z wyborem do Sejmu RP kilku posłów komunistycznego Centralnego Wyborczego Komitetu Białoruskiego Chłopsko-Robotniczego Zjednoczenia „Zmahanie” za Interesy Chłopów i Robotników wiosną 1928 roku, którego członkowie zaczęli przywracać swoje wpływy w Białoruskim Banku Spółdzielczym, do czego doszło ostatecznie na początku 1929 roku W tym czasie ilość członków banku doszła do ok. 1 tys. osób, co było związane z przejęciem lokalnych spółdzielni białoruskich. Sytuacja finansowa zdecydowanie poprawiła się, zwłaszcza że bank odzyskał wcześniej skonfiskowane wkłady finansowe.
Pod koniec 1929 roku podjęto próby założenia oddziału w Białymstoku, ale przeszkodziło temu zdelegalizowanie Komitetu Wyborczego „Zmahanie” w 1930 roku. Jesienią 1932 roku utworzono specjalny fundusz stypendialny dla młodzieży białoruskiej. W tym czasie próbowano przywrócić pierwotną nazwę Białoruskie Towarzystwo Kredytowe, ale uniemożliwiła temu rewizja Policji Państwowej w centrali banku w październiku 1932 roku. Aresztowano wówczas część członków kierownictwa instytucji. Jej działalność zawieszono na półtora miesiąca. W następnych latach bank znajdował się na granicy bankructwa. Wiosną 1937 roku podjęto kolejną próbę ożywienia jego działalności.