Przedstawiciele innych ugrupowań politycznych zostali zmuszeni do wycofania swoich wkładów finansowych, rezygnując z członkostwa w towarzystwie. W październiku tego roku instytucja otrzymała nazwę Białoruski Bank Spółdzielczy.
Na początku 1926 roku powstały oddziały w Głębokim i Pińsku. W tym czasie liczba członków banku wzrosła do ok. 300 osób. Pod koniec 1926 roku nawiązano współpracę z bankiem w Rydze. Pojawiły się podejrzenia polskich władz, że bank był w znaczącej części finansowany przez władze radzieckie. Po zdelegalizowaniu Hromady przez władze pod koniec marca 1927 roku, większość wkładów finansowych banku zostało skonfiskowanych. Sąd nakazał zlikwidować oba jego oddziały, choć oddział w Pińsku ostatecznie istniał do 1932 roku W sytuacji kryzysowej kierownictwo banku podjęło działania zmierzające do obrony swojego imienia i zdystansowania się od białoruskich komunistów. Wycofano też byłych członków Hromady z kierownictwa instytucji.