Odpowiadając Soterichowi, Mikołaj wskazuje, opierając się w swej odpowiedzi na koncepcjach Leoncjusza z Bizancjum i Maksyma Wyznawcy, że to właśnie unia hipostatyczna powoduje, że Bóg składa po ludzku akt ofiarny, jednak z natury pozostaje Bogiem, a więc przyjmuje ofiarę. W dyskusji z Soterichem Mikołaj wskazał też na modlitwę z Cherubikonu, autorstwa Cyryla Aleksandryjskiego: Ty bowiem jesteś Tym, który składa ofiarę i jest ofiarowany, który przyjmuje ją i jest przyjmowany. Przestrzegał też, by dzieła Chrystusa nie redukować do prawniczego rozumienia ofiary, ujmowanej jako wymiana. Bóg niczego od nas nie potrzebuje, Nie idziemy do Niego [by złożyć ofiarę]; to raczej On zstąpił do nas i przyjął naszą naturę, nie jako warunek pogodzenia się, lecz aby spotkać nas otwarcie w ciele. Pogląd Mikołaja został zaaprobowany przez synod z lat 1156-1157.
Uwagi
Wydania (1984) Nicholas of Methone, Refutation of Proklos' Elements of Theology - A Critical Edition with an Introduction ... by Athanasios D,Angelou, (Νικολάου ἐπισκόπου Μεθώνης Ἀνάπτυξις τῆς Θεολογικῆς Στοιχειώσεως Πρόκλου Πλατωνικοῦ φιλοσόφου), The Academy of Athens, Corpus philosophorum Medii Aevi, seria Philosophi Byzantini, vol. I, Athens, Leiden, E.J.Brill.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy teolodzy 1081–1204 Kategoria:Bizantyńscy filozofowie 1081–1204 Kategoria:Bizantyńscy hagiografowie 1081–1204 Kategoria:Zmarli w XII wieku