W zakończeniu memoriału Rada Pułkowników stwierdziła konieczność przeprowadzenia niezbędnych zmian obejmujących: przekształcenie Legionów Polskich w samodzielny Korpus Pomocniczy, a także zastąpienie przydzielonych oficerów austriackich oficerami legionowymi i ograniczenie kontroli Austriaków tylko do spraw gospodarczych.
Aby wywrzeć na NKA dodatkową presję Józef Piłsudski 29 lipca 1916 roku wniósł podanie o dymisję.
Warunki frontowe uniemożliwiały odpowiednio częste zebrania Rady Pułkowników. Wobec tego w sierpniu 1916 roku uchwalono, że osoby: Józef Piłsudski, Józef Haller, Bolesław Roja i Kazimierz Sosnkowski upoważnia się do podejmowania decyzji i występowania na zewnątrz w imieniu ogółu wyższych oficerów legionowych.
Ze względu na brak odpowiedzi NKA na memoriał Rady Pułkowników z 15 lipca postanowiono wywrzeć nacisk na władze austriackie za pomocą Naczelnego Komitetu Narodowego (NKN). 20 lipca zorganizowano kolejne zebranie Rady, na którym to opracowano memoriał skierowany do NKN. Przesłano go 30 sierpnia. Memoriał podpisali, wcześniej uprawnieni oficerowie: Józef Haller, Józef Piłsudski, Bolesław Roja oraz Kazimierz Sosnkowski. Pismo zawierało wezwanie NKN do zajęcia zdecydowanej postawy wobec władz austriackich, a także domagano się w nim m.in.