usunięcia oficerów austriackich z Legionów, zaniechania werbunku do Legionów oraz wycofania z frontu Legionów Polskich w celu użycia ich jako kadr do tworzenia przyszłego Wojska Polskiego. Ponadto poruszono sprawę zlikwidowania Departamentu Wojskowego NKN i utworzenia w jego miejsce Komisji Wojskowej złożonej z legionowych oficerów liniowych, którzy lepiej znali potrzeby Legionów. Jednakże najważniejszym punktem memoriału było żądanie, żeby państwa centralne jednoznacznie określiły się w sprawie polskiej oraz żeby utworzono prowizoryczny Rząd Narodowy, który reprezentowałby interesy zarówno Polaków z Galicji, jak i z Kongresówki.

Wysłanie tego memoriału spowodowało ostrą reakcję gen. Puchalskiego, który poczuł się urażony pominięciem Komendy Legionów w drodze służbowej. 1 września 1916 roku wystosował on pismo do Prezydium Naczelnego Komitetu Narodowego, w którym domagał się, żeby memoriał Rady Pułkowników został „jego autorom zwrócony z pouczeniem, jakiej drogi mają się wymienieni trzymać”. Dodatkowo generał Puchalski stwierdził, że to on, jako komendant Legionów Polskich, ponosi odpowiedzialność za ich sprawy, a samo istnienie Rady Pułkowników utrudnia jego działalność i jest karygodnym naruszeniem dyscypliny wojskowej.