Fiodar Anisimawicz Surhanau (biał. Фёдар Анісімавіч Сурганаў; ros. Фёдор Анисимович Сурганов, Fiodor Anisimowicz Surganow; ur. we wsi Sudniki w obwodzie witebskim, zm. 26 grudnia 1976 w obwodzie brzeskim) – radziecki i białoruski polityk, przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Białoruskiej SRR (1971–1976).

Życiorys Od 1931 roku pracował jako agronom w Kołchoz-Centrum Rady Komisarzy Ludowych Białoruskiej SRR. W 1937 roku wskutek donosu został aresztowany, jednak dzięki wstawiennictwu swoich towarzyszy uniknął dalszych represji i został zwolniony. W 1939 roku skończył Białoruski Państwowy Instytut Rolnictwa i podjął pracę w aparacie Komsomołu, od 1942 do 1945 roku sekretarz KC Komsomołu Białorusi. Podczas II wojny światowej organizował na Białorusi komunistyczną partyzantkę i konspiracyjne organizacje komsomolskie. W listopadzie 1943 jako pełnomocnik Centralnego Sztabu Ruchu Partyzanckiego przybył do sztabu Zgrupowania Baranowickiego partyzantki sowieckiej, wraz z którym zorganizował rozbrojenie batalionu stołpeckiego AK, z którego część żołnierzy rozstrzelano, część przymusowo wcielono do szeregów sowieckiego zgrupowania. Komendę nad niedobitkami objął wówczas ppor. Adolf Pilch ps. „Góra”/„Dolina”, który za zgodą przełożonych zawarł tymczasowy rozejm z Niemcami.