W latach 1945–1947 w Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Białorusi (KPB). W latach 1947–1956 II sekretarz i przewodniczący obwodowego komitetu wykonawczego w Mińsku, później I sekretarz obwodowego komitetu KPB w Mińsku. Od 1956 roku kandydat na członka, od 1961 roku członek KC KPB. W latach 1956–1959 i 1962–1965 sekretarz KC, a w latach 1959–1962 i 1965–1971 II sekretarz KC KPB. Od 1965 do 1971 roku zastępca przewodniczącego, a od 16 lipca 1971 roku do śmierci przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Białoruskiej SRR i zastępca przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 4 do 9 kadencji. Odznaczony pięcioma Orderami Lenina (15 sierpnia 1944, 1958, 1966, 1971 i 1973) i dwoma Orderami Czerwonego Sztandaru Pracy (1948 i 1961). Zginął w wypadku samochodowym w rejonie Puszczy Białowieskiej wraz z generałem Leonidem Biedą. Pochowany w Mińsku.
Jego nekrolog podpisali m.in. Leonid Breżniew, Nikołaj Podgorny i Aleksiej Kosygin. Jego imieniem nazwano ulicę w Mińsku.