Przebywał tam aż do wyzwolenia obozu w kwietniu 1945 roku.
Po zakończeniu II wojny światowej kapelan obozu deportowanych Polaków w Decise (departament Nièvre, Francja). Prowadził tam także dla osadzonych szkołę, kursy, lekcje śpiewu, teatr oraz bibliotekę.
W połowie marca 1947 roku powrócił do Polski, na początku kwietnia skierowany na krótko na zastępstwo do parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Świętochłowicach. Po niespełna miesiącu mianowany wikariuszem w parafii pw. św. Marii Magdaleny w Cieszynie.
Szykanowany przez PRL-owskich funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, wzywany na przesłuchania, oskarżany o wrogi stosunek do państwa, odsuwany od nauczania młodzieży. Na początku października 1950 roku przeniósł się do Piekar Śląskich, gdzie objął obowiązki wikariusza oraz duszpasterza pielgrzymujących do tamtejszego sanktuarium. Pod koniec grudnia 1953 roku wikariusz ekspozyt kościoła filialnego oraz organizator przyszłej parafii w Chudowie.