W styczniu 1957 roku, po powrocie z wygnania biskupów katowickich, skierowany do tworzonej parafii pw. św. Floriana w Chorzowie, w połowie kwietnia mianowany jej proboszczem. Dokończył wstrzymaną przez władze budowę kościoła parafialnego oraz wybudował plebanię. We wrześniu 1960 aresztowany pod zarzutem "udzielania korzyści materialnych", zwolniony z aresztu dopiero w styczniu 1961 roku, po kilku interwencjach biskupa ordynariusza katowickiego. Po kilkutygodniowym procesie skazany na osiem miesięcy więzienia w zawieszeniu.
Od września 1960 diecezjalny przewodnik akcji "Różańca Rodzinnego" oraz walki z pijaństwem. Od 1963 roku dyrektor Papieskiej Unii Misyjnej Duchowieństwa, od 1966 roku w składzie Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej. Od 1968 roku przez kolejne siedemnaście lat, diecezjalny dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych. Uczestnik I Synodu Diecezji Katowickiej, w listopadzie 1962 roku podniesiony do godności prałata.
Z początkiem 1980 roku, ze względu na zły stan zdrowia przeszedł na emeryturę. Wkrótce jednak objął na własną prośbę parafię pw. Matki Bożej Różańcowej w Łaziskach Górnych, gdzie odnowił kościół parafialny oraz wybudował dom katechetyczny. W maju 1988 przeszedł ostatecznie na emeryturę.