29 lipca 1780 roku doszło do podpisania konkordatu między księciem Ferdynandem I a Stolicą Apostolską i w rezultacie 2 sierpnia 1780 roku trybunały w Parmie i Piacenzy zostały ponownie powołane do życiaDel Col, s. 732; Bethencourt, s. 429-430, 432.. Trwałe zniesienie inkwizycji nastąpiło dopiero po śmierci Ferdynanda I i okupacji księstwa przez wojska francuskie. Ostatni inkwizytor Parmy Vincenzo Passerini zrezygnował w kwietniu 1803, a 3 czerwca 1805 roku skasowane zostały konwenty dominikańskie w Parmie i Piacenzy, będące siedzibami inkwizycjiAndrea Del Col, Gli archivi dispersi delle sedi inquisitoriali domenicane: i casi di Piacenza e di Parma, w: Praedicatores, Inquisiores. Vol. III, red. C. Longo, Rzym 2008, s. 409-410; Paolo Donati, Nuova descrizione della citta di Parma, Parma 1824, s. 52; Ceriotti & Dallasta, s. 21..
Organizacja Siedziba trybunału znajdowała się w konwencie S. Pietro Martire w Parmie. Podlegały mu diecezje Parmy i Borgo San Donnino. Obszar tych diecezji podzielony był na tzw. wikariaty rejonowe, na czele których stali zastępcy inkwizytora tytułowani jako wikariusze rejonowi.