Dallasta, s. 135..
Ponowne utworzenie trybunału w Parmie nastąpiło 1 października 1588. W ciągu następnych dziesięciu lat doprecyzowano granice podległego mu okręgu i utworzono w jego obrębach tzw. wikariaty rejonowe, czyli mniejsze okręgi nadzorowane przez wikariuszy inkwizytora. W tej formie inkwizycja działała w Parmie do końca panowania dynastii Farnese w XVIII wieku. W 1640 z wyroku inkwizycji stracono w Parmie dwie osoby oskarżone o świętokradztwoCeriotti & Dallasta, passim..
Po wygaśnięciu dynastii Farnese w 1731 władza w księstwie przeszła ostatecznie w ręce francuskiej dynastii Burbonów. Panujący od 1765 książę Ferdynand I Parmeński początkowo sprzyjał ideom oświeceniowym, a jego premierem był Francuz Guillaume Du Tillot, który przeprowadził w kraju wiele reform, m.in. w 1767 zniósł przywileje podatkowe crocesignati, czyli świeckich stowarzyszeń udzielających inkwizycji wsparcia materialnego. 27 lutego 1769 roku zmarł inkwizytor Parmy Pietro Martire Cassio i jeszcze tego samego dnia rząd wydał dekret o formalnym zniesieniu inkwizycji w księstwie. Jednak już w 1771 roku wskutek intryg dworskich doszło do wygnania Tillota, a władzę przejęła frakcja konserwatywna, związana z księżną Marią Amalią Habsburg.