W czasach kontrreformacji poglądy zbliżone do kompatybilizmu głosiły otwarcie i za wiedzą papieską przynajmniej dwa zakony: jezuici (molinizm) i dominikanie., a w filozofii nowożytnej m.in. David Hume i Thomas Hobbes. Samo pojęcie zostało ukute dopiero w XX w. Współcześnie kompatybiliści stanowią szeroki nurt, do którego zalicza się m.in. Daniela Dennetta, egzystencjalistę , George'a Edwarda Moore'a, Alfreda Julesa Ayera czy Petera F. Strawsona.
Daniel Dennett skomentował raz kwestię relacji wolnej woli do determinizmu następującymi słowami: „Determinizm jest przyjacielem, a nie wrogiem, tych, którzy nie lubią nieuchronności”.
W amerykańskim badaniu z 2009 przeprowadzonym na 438 zawodowych filozofach i doktorantach filozofii, jako „akceptujący kompatybilizm” definiowało się 27% z nich, natomiast jako „skłaniający się w kierunku kompatybilizmu” - 24,4. Dla porównania - dla libertarianizmu (uznania pełnej wolnej woli) było to odpowiednio 8,9% i 9,3%, a dla determinizmu (uznaniu pełnego braku wolnej woli) – 7,3% i 7,9%.
Definiowanie wolnej woli thumb|Artur Schopenhauer