Inkompatybiliści mogliby zaakceptować „wolność działania” jako konieczne kryterium wolnej woli, lecz wątpią, że jest ono dostateczne. W istocie wymagają oni czegoś więcej od „wolnej woli”. Inkompatybiliści wierzą, że wolna wola odnosi się do autentycznych (np. absolutnych, ostatecznych) alternatywnych możliwości przekonań, pragnień lub działań, a nie po prostu tych innych niż faktyczne.

W obliczu standardowego argumentu przeciw wolnej woli wielu kompatybilistów wybiera determinizm, tak iż ich działania są odpowiednio zdeterminowane przez ich racje, motywy i pragnieniaWhat Determinists Want. Informationphilosopher.com. Odczytano 05-12-2013.. Kompatybilistów oskarża się czasem o to, że w rzeczywistości są twardymi deterministami, których motywuje brak spójnego, harmonijnego systemu przekonań moralnych.

Kompatybilistów zwie się czasem „miękkimi deterministami”, w rozumieniu pejoratywnym (pojęcie Williama Jamesa). James oskarżył ich o tworzenie „trzęsawiska wykrętów” poprzez kradzież imienia wolności, by zamaskować faktycznie wyznawany determinizmWilliam James, Dylemat determinizmu w: Tegoż, Pragmatyzm, Warszawa 1911, s. 176.. Immanuel Kant nazwał go „wybiegiem” i „małostkowym nicowaniem słów”.