W czasie I wojny światowej został wcielony do wojska niemieckiego, przydzielony do Warszawy w charakterze obrońcy wojskowego przy sądzie najwyższym (1917–1918). Od marca 1917 działał w POW. Uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Warszawie. Współdziałał w powstaniu wielkopolskim i powstaniach śląskich. Współorganizował niedoszłe powstanie kaszubskie w Kartuzach. Czynnie uczestniczył w akcji plebiscytowej na Warmii, Mazurach i Górnym Śląsku. Brał udział w pracach Delegacji Polskiej na Konferencję Pokojową w Wersalu przy premierze Ignacym Paderewskim. Jako prawnik podróżował do Genewy, Londynu, Drezna w misjach dyplomatycznych i handlowych. Pod koniec wojny brał czynny udział w początkowej fazie organizacji polskiego sądownictwa, a w 1919 r. został pierwszym prezesem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Piastował stanowisko prezesa AZS Poznań w latach 1922–1927. Był także działaczem piłkarskim. Udzielał się w organizacjach kombatanckich.