W 1933 objął prezesurę Stowarzyszenia Polonia-Italia w Poznaniu, pierwszej w Poznaniu i w Wielkopolsce organizacji polsko-włoskiej, która powstała w 1926 roku jako poznański oddział rzymskiego Stowarzyszenia Dante Alighieri (Società Dante Alighieri). Stowarzyszenie rozwijało intensywną działalność popularyzującą włoską kulturę, literaturę i język wśród mieszkańców Poznania i regionu. W czasie jego prezesury w latach 30. XX w. członkowie Stowarzyszenia „Polonia-Italia” wraz z mieszkańcami miasta regularnie uczestniczyli w uroczystościach, upamiętniających udział włoskiego żołnierza Novizzo Cittadiniego w Powstaniu Wielkopolskim.
Dzięki niemu Biblioteka Uniwersytecka w Poznaniu wzbogaciła księgozbiór. Muzeum Narodowemu w Poznaniu przekazał kolekcję masek mumiowych z Deir el Bahari, które otrzymał w prezencie od brytyjskiego wicekróla Egiptu.
We wrześniu 1939 brał udział w pracach Sądu Wojennego w Warszawie. Aresztowany 1944 roku. Uwięziony w Poznaniu, w Domu Żołnierza, torturowany i przekazany do Obozu w Żabikowie 11 stycznia 1945 roku. Stamtąd ewakuowany ostatnim transportem więźniów (21/22 stycznia 1945) i zamordowany w drodze do obozu w Sachsenhausen, 25 stycznia 1945 rokuRyszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939–1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s.