Okres okupacji Po wybuchu II wojny światowej musiał opuścić Katowice. Zamieszkał w Krakowie, gdzie od 1941 organizował pierwsze w tym mieście nabożeństwa metodystyczne w lokalu przy ul. Stradom 11. Wobec internowania przez władze Generalnego Gubernatorstwa amerykańskich duchownych metodystycznych łącznie z superintendentem naczelnym Gaitherem P. Warfieldem, jako jedyny pełniący urząd superintendenta duchowny objął w 1941 kierownictwo Kościoła w GG i osiadł w Warszawie. Opuścił Warszawę po powstaniu, dostał się do obozu przejściowego w Pruszkowie a następnie zamieszkał w Podkowie Leśnej, w domu Aleksandra Enholca, dyrektora Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego w Polsce.
Działalność powojenna w Polsce Kierował odbudową Kościoła Metodystycznego w okresie względnej swobody religijnej w rządzonej przez komunistów Polsce powojennej. Był prezesem założonej w 1945 Rady Kościołów Protestanckich w PolsceInformacja na podstawie artykułu prof. Karola Karskiego, Powstanie i rozwój Polskiej Rady Ekumenicznej (dostęp: 4 września 2014).. Przewodził akcji przejmowania przez metodystów parafii dawnego Ewangelickiego Kościoła Unijnego na Mazurach, głównie związanych z ruchem gromadkarskim.