Wystawione płótna ewokują obrazy ówczesnych miast europejskich z ulicami śliskimi od deszczu i ludźmi krzątającymi się wokół własnych spraw. Stanowią one też ciekawy zapis miejskiego rozwoju i boomu, jaki pod koniec XIX wieku wywołała gorączka złota, ukazują ciekawy kolaż architektoniczny miasta, inspirowany architekturą europejską. Wiele tych zabytków, obecnych na wystawianych obrazach, jak Old Treasury Building czy Princess Theatre istnieje nadal stanowiąc charakterystyczny element miejskiego pejzażu Melbourne. Wystawa 9 na 5 zyskała popularność wśród ogółu społeczeństwa, ale spotkała się z ostrą krytyką, szczególnie ze strony krytyka sztuki Jamesa Smitha, wyrażoną na łamach miejscowej gazety, The Argus. Smith napisał, że żaden z prezentowanych na wystawie obrazów „nie powinien być traktowany jako dzieło sztuki. Nie jest on bowiem żadną »impresją« malarza, ale zwykłym zapisem w kolorze jakiegoś ulotnego efektu, który on widzi, albo udaje, że widzi, w naturze...”.
Choć z prezentowanych wówczas 183 prac zachowała się tylko jedna trzecia, to namalowane obrazy i żywe komentarze z nimi związane świadczą, iż wystawa 9 na 5 okazała się doniosłym wydarzeniem w historii sztuki Australii.