Jan Baran ps. „Dąbrowa” (ur. 17 grudnia 1896 w Łysowie, zm. 11 kwietnia 1967) – działacz ZWZ, żołnierz AK, jeden z najbliższych współpracowników Hubala.
Życiorys Jego rodzicami byli Jan i Antonina z domu Krzymowska /herbu Ślepowron/. W latach 1903–1909 chodził do szkoły w Józefinie gm. Łopuszno pow. Końskie. Po ukończeniu szkoły w 1909 r. mieszkał z rodzicami i pomagał ojcu, który był gajowym pracując w służbie ochrony lasu.
Służbę wojskową po powołaniu rozpoczął w 13 Pułk Ułanów Wileńskich, gdy już trwała wojna z bolszewikami. W tym czasie zastępcą dowódcy pułku był ppłk Jerzy Dąmbrowski. Odbywał również służbę w Komendzie Placu w Ozorkowie, jako Szef kancelarii u Dowódcy Placu, następnie w Baonie Zapasowym 79 pp w Brześciu nad Bugiem i w Grodnie. Do rezerwy przeszedł 24 kwietnia 1921 r. w stopniu plutonowego. Po wyjściu do cywila w kwietniu 1921 r. wstąpił do Policji Państwowej w Wilnie powiatu Stara Wilejka i przesłużył do końca 1924 r. Po zwolnieniu się z Policji wrócił w rodzinne strony i 1 stycznia 1925 r. rozpoczął pracę w charakterze dozorcy zrębowego leśnictwa Salachowy Bór i Radoszyce. 1 października 1926 r. podjął obowiązki gajowego leśnictwa Radoszyce.