W październiku 1939 r. do gajówki w Zychach, gdzie gajowym był Jan Baran, przybył major Hubal wraz z ułanami. Gajowy zakwaterował u siebie majora Hubala, natomiast pozostali ułani zostali zakwaterowani według wskazań gajowego u zaufanych gospodarzy ze wsi Zychy. Wybierając gajówkę Zychy na dłuższy postój major Hubal postanowił, że będzie to miejsce, w którym rozpocznie organizację i rozbudowę swego oddziału. Pomagał mu gajowy Jan Baran, który kontaktował go z okolicznymi oficerami i podoficerami rezerwy, nauczycielami, duchowieństwem, pracownikami gminy, jak np: Jan Stoiński, Józef Liśkiewicz, Józef Wyrwa, Jan Pacek, Stanisław Wilk, Alfons Krysiński, Stanisław Bednarski, Józef Sadowski, ks. Adam Łukawski i Pawłowski. Za pośrednictwem tych ludzi major Hubal nawiązał kontakty w całym powiecie koneckim. Gajówka Zychy stała się pierwszym tajnym ośrodkiem ruchu podziemnego na tym terenie, skąd wychodziły instrukcje organizacyjne i szkoleniowe. Hubal mianował Jana Barana pierwszym dowódcą kadrowej drużyny strzeleckiej w Zychach, który przyjął pseudonim „Dąbrowa”. Do oddziału dołączyło kilka osób, m.in. Marianna Cel ps.