Uzyskał także mandat deputowanego Zgromadzenia Konstytucyjnego, którego zadaniem było opracowanie nowej ustawy zasadniczej Syrii.
1949-1951 Po pierwszym zamachu stanu Adiba asz-Sziszaklego, w 1950, Chalidowi al-Azmowi po raz trzeci powierzono misję utworzenia rządu. Powołano do niego głównie polityków Partii Narodowej. W okresie sprawowania przez niego urzędu premiera kontynuowana była debata nad kształtem nowej konstytucji, ogłoszonej ostatecznie 5 września 1950. Innym znaczącym wydarzeniem w okresie sprawowania przez niego urzędu był bojkot gospodarczy Libanu, który miał przyczynić się do podniesienia jakości rodzimej produkcji. Gabinet al-Azma był do 1951 trzykrotnie rekonstruowany. Rząd był stale krytykowany przez rozwijający się syryjski ruch socjalistyczny (który zarzucał premierowi bezkrytyczne promowanie interesów syryjskich arystokratów i kapitalistów), zagrażały mu ingerujące w politykę krajową siły zbrojne, zaś opozycyjna Partia Ludowa usiłowała wymusić na premierze podjęcie rozmów o unii Syrii z rządzonym przez Haszymitów Irakiem, czemu al-Azm był stanowczo przeciwny.