Tadeusz Tucholski (ur. 30 kwietnia 1898 w Rogowie k. Pruszkowa, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – docent doktor chemii, porucznik rezerwy uzbrojenia Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys thumb|Tadeusz Tucholski w mundurze podporucznika służby uzbrojenia Wojska Polskiego Urodził się jako najstarszy syn Bolesława i Zofii z domu Sereda. Miał rodzeństwo: braci Włodzimierza, Zdzisława, Czesława i siostrę Zofię. W latach 1909–1911 ojciec pracował przy budowie kolei transsyberyjskiej, a od 1911 przebywał wraz z rodziną w Brazylii, gdzie posiadał m.in. plantację kawy. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, rodzina powróciła do ojczyzny w 1920.
Wkrótce potem Tadeusz Tucholski został przyjęty do Wojska Polskiego, wstąpił do 14 pułku artylerii polowej i w jego szeregach brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został odkomenderowany do Szkoły Pirotechnicznej przy Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań”. W 1923 zdał maturę. Do 1925 był kierownikiem Laboratorium Chemicznego i Pirotechnicznego Warsztatu Amunicyjnego nr 2 w Poznaniu oraz inspektorem magazynów materiałów wybuchowych. Od 1926 był zastępcą młodszego asystenta w Zakładzie Fizyki na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Ukończył studia na tej uczelni z tytułem magistra filozofii w 1927. Następnie uzyskał stanowisko starszego asystenta w 1928.