jednocześnie w latach 1909-1910 kierował konsulatem w Üsküp (Skopje). W latach 1911–1914 konsul w Winnipeg, w 1914 krótko kierował konsulatem w St. Gallen. Od października 1914 do lipca 1915 r. był przedstawiciel Austro-Węgier w Międzynarodowej Komisji Kontrolnej dla Albanii, następnie do lipca 1916 pracował w Kopenhadze. Od 1 sierpnia 1916 do upadku monarchii austro-węgierskiej w październiku 1918 pracował w centrali MSZ w Wiedniu jako referent ds. austriackich jeńców cywilnych w krajach Ententy, 25 stycznia 1917 awansowany wówczas na konsula generalnego II klasy.
Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do polskiej służby dyplomatycznej. 17 lutego 1919 otrzymał stopień ministra pełnomocnego ad personam, do maja 1919 pracował w Departamencie Polityczno-Dyplomatycznym, kierowanym przez Zdzisława Okęckiego. 24 maja 1919 otrzymał nominację na zastępcę posła w Londynie; stanowiska tego prawdopodobnie nie objął, bo 18 lipca 1919 został mianowany zastępcą posła w Paryżu, którym był do 1 stycznia 1921.
1 stycznia 1921 mianowany posłem RP w Atenach, misję pełnił do 6 czerwca 1924. Od 16 sierpnia 1924 do 28 lutego 1927 poseł RP w Rio de Janeiro.