Tekst Gaoseng chuan (lub Gaoseng zhuan) powstał około 520 roku i został napisany przez mnicha Huijiao (zm. 554). Praca ta upamiętnia czyny buddyjskich mnichów dzieląc ich na dziesięć kategorii, w ogóle nie związanych z tradycjami czy też szkołami, do których ci mnisi należeli. Dlatego praca ta jest pozbawiona sekciarskiego nastawienia, które pojawiło się dopiero w kilkaset lat później. Oto tych dziesięć kategorii: Tłumacze (chiń. 訳経 yijing) - juan (zwoje) 1-3 Egzegeci (chiń. 義解 yijie) - zwoje 4-8 Czyniący Cuda (chiń. 神異 shenyi) - zwoje 9, 10 Praktykujący Medytację (chiń. 習禅 xichan) - zwój 11 Wyjaśniający Dyscyplinę (chiń. 明律 minglu) - zwój 11 Samospalający się (chiń. 亡身 wangshen) - zwój 12 Kantorzy (chiń. 誦経 songjing) - zwój 12 Promotorzy Pracy Zasług (chiń. 興福 xingfu) - zwój 13 Autorzy Hymnów (chiń. 経師 jingshi) - zwój 13 Wygłaszający Kazania (chiń. 唱導 changdao) - zwój 13Albert Welter. Monks, Rulers, and Literati. The Political Ascendancy of Chan Buddhism. Str. 42