Przepisy zawodów zmieniały się w upływem lat. W latach 1963–1964 wyścigi były rozgrywane według przepisów Formuły Junior (poj. do 1100 cm³), a następnie – Formuły 3 (poj. do 1000 cm³), przez co w rywalizacji brały udział m.in. wyposażone w silniki Coswortha Lotusy i De Sanctisy. W 1972 roku wprowadzono przepisy nowej Formuły Wostok, według której silniki musiały mieć pojemność 1300 cm³. W roku 1973 po raz pierwszy uczestniczyły w pucharze samochody turystyczne o poj. 1600 cm³; w 1976 roku pojemność ograniczono do 1300 cm³ i większość kierowców używała Ład.
W połowie lat 80. większość samochodów Formuły Wostok było wyposażonych w zmodyfikowane silniki WAZ-21011 o mocy maksymalnej 90 KM, zdolnej rozwinąć prędkość 220 km/h. W 1989 roku Formułę Wostok zastąpiono Formułą Mondial (poj. 1600 cm³). Zrezygnowano także z organizacji Pucharu Narodów, a w celu propagacji cyklu dopuszczono do rywalizacji kierowców spoza krajów socjalistycznych. Nie przyniosło to spodziewanych efektów i po 1990 roku puchar upadł.