Francuscy filozofowie duże znaczenie przywiązywali do zagadnień socjologii. Powstało szereg szkół, założono Paryskie Towarzystwo Socjologiczne, Międynarodowy Instytut Socjologiczny, Międynarodową Bibliotekę Socjologiczną i in. Szczególną popularność zdobył kierunek psychologiczny w socjologii, który wszelkie zjawiska życia społecznego sprowadza do psychicznej działalności poszczególnego, osobno wziętego indywiduum lub do „całokształtu stanów psychicznych”. Drugim kierunkiem francuskiej socjologji drugiej połowy XIX w. był naturalizm. Jednym z czołowych przedstawicieli szkoły comte'owskiej był Émile Littré. Propagowaniem idei Comte'a, podobnie jak Littré, zajmował się . Spośród innych zwolenników Comte'a wymienić należy , który był jednym z przedstawicieli metody opisowej w socjologji. Jednym z propagatorów teorii organicznej H. Spencera był na gruncie francuskim filozof-idealista Alfred Fouillée. Jeszcze bardziej zdeklarowanym zwolennikiem organicznej koncepcji spencerowskiej był . W końcu XIX w. wśród socjologów francuskich bardzo popularna stała się psychologistyczna teoria rozwoju społecznego. Jednym z przewódców tego kierunku był Gabriel Tarde.
Pod koniec XIX wieku rozpoczynają działalność Henri Bergson (rozwijając filozofię życia), oraz Pierre Duhem, filozof nauki.