Pałac Kazimierza Karasia w Warszawie – niezachowany gmach przy ulicy Krakowskie Przedmieście 2 w Warszawie, należący początkowo do Kazimierza Karasia.
Historia przed I wojną światową W 1769 roku król Stanisław August podarował swojemu marszałkowi prywatnemu, Kazimierzowi Karasiowi, dobra znajdujące się poniżej i na południe od Pałacu Kazimierzowskiego. Jedną z dwóch działek wchodzących w skład darowizny była zakupiona wcześniej od Aleksandra Ossolińskiego tzw. Olborszczyzna (nieruchomość między Krakowskim Przedmieściem i Aleksandrią, obecnie ul. Mikołaja Kopernika, na południe od ul. Oboźnej). Na działce tej stała kamienica.
Jeszcze w tym samym roku Karaś rozpoczął budowę pałacu zaprojektowanego przez Jakuba Fontanę. Ukończona w 1772 roku rezydencja była dwupiętrowym budynkiem o piętnastoosiowej elewacji i zaokrąglonych narożnikach. Pięcioosiowy centralny ryzalit był o piętro wyższy. W ryzalicie znajdował się trójprzęsłowy balkon na pierwszym piętrze z kutą balustradą. Uwagę na ryzalicie zwracało najwyższe środkowe okno, które było podwyższone ponad gzyms i zwieńczone łukiem koszowym. Nad tym oknem, na szczycie przedniej facjaty umieszczono dwa połączone ze sobą rokokowe kartusze będące tarczami herbowymi: Dąbrowa (herb Kazimierza Karasia) i Łodzia (herb jego żony Elżbiety Hubińskiej).