thumb|Okładka pierwszego wydania hymnu „Boże coś Polskę” (1818) mały|Grób Jana Nepomucena Piotra Kaszewskiego na cmentarzu Powązkowskim Jan Nepomucen Piotr Kaszewski (ur. 27 listopada 1783 we wsi Kobylepole pod Poznaniem, zm. 24 września 1845 w Warszawie) – uczestnik kampanii napoleońskiej i powstania listopadowego, major w 4 Pułku Piechoty Liniowej, wirtuoz skrzypiec, kompozytor.
Zarys biografii Ukończył gimnazjum w Trzemesznie. Jednocześnie z nauką w szkole doskonalił umiejętność gry na skrzypcach. Od 1802 roku był skrzypkiem w orkiestrze działającej przy Katedrze gnieźnieńskiej. Opanował również grę na fortepianie, flecie i gitarze. Przez jakiś czas służył w 14 Pułku Kirasjerów płk. Stanisława Małachowskiego. W 1811 roku zaciągnął się do 15 Pułku Piechoty i w jego szeregach odbył kampanię 1812 roku. Uczestniczył w bitwach pod Smoleńskiem, Możajskiem, Czerykowem (tu 29 września został ranny), Tarutinem, Wiaźmą i Berezyną. W kolejnym roku walczył pod Lipskiem (już jako podporucznik, awansowany w 1813), a następnie brał udział w kampanii francuskiej 1814 roku. W 1815 roku, po powrocie do kraju, zaciągnął się do 4 Pułku Piechoty Liniowej. 8 kwietnia 1820 roku awansowany na porucznikaRocznik Woyskowy Królestwa Polskiego, Warszawa 1827, s. 95., a 1 lutego 1830 na kapitana. Co najmniej od 1817 roku należał do masonerii.