W 1819 był jednym z 33. członków Loży Göttin von Eleusis. Brał udział w powstaniu listopadowym. Po bitwie pod Grochowem został awansowany na majoraA. Szomański, Walecznych tysiąc...: Z dziejów 4 pułku piechoty liniowej wojska polskiego 1815-1831, Warszawa 1968, s. 50.. Przez kilka lat po upadku powstania przebywał w Prusach. Na wieść o amnestii dla powstańców wrócił do Królestwa, lecz nie uniknął postępowania sądowego i kary za „występowania zbrojnie przeciwko prawowitemu monarsze”. Pozbawiono go możliwości służby publicznej. Jedynym źródłem utrzymania były lekcje muzyki. Zmarł w Warszawie w wieku 62 lat. Został pochowany na Starych Powązkach kwatera 34 rząd 2 grób 16A. Tyszka, Nekrologi Kuriera Warszawskiego 1821-1939, T. 1, 1821-1845, Warszawa 2001, s. 433..
Twórczość kompozytorska Był autorem pierwotnej wersji melodii do hymnu Alojzego Felińskiego „Boże, coś Polskę” (1816), na której Fryderyk Chopin oparł swoje Largo Es-durEncyklopedia muzyki, pod red. Andrzeja Chodkowskiego, Warszawa 1995, s. 432.. Komponował pieśni, msze i utwory na orkiestrę wojskową (marsze, polonezy). Te ostatnie grywała orkiestra 4 Pułku Piechoty w czasie rewii wojskowych na Placu Saskim. Orkiestra była powierzona specjalnej opiece Kaszewskiego. Nieliczne jego dzieła zachowały się do naszych czasów. W zbiorze pt.