Trybunał inkwizycji w Novarze – sąd inkwizycyjny, mający swą siedzibę w Novarze, należącej do 1738 do Księstwa Mediolanu, a następnie do Księstwa Sabaudii-Piemontu. Istniał w latach 1505–1800. Był kierowany przez dominikanów i od połowy XVI wieku należał do struktur inkwizycji rzymskiej.
Historia W XIV i XV wieku diecezja Novary należała do wielkiego okręgu inkwizytorskiego położonego w ramach dominikańskiej prowincji Lombardii i Marchii Genueńskiej, obejmującego także diecezje Vercelli, Ivrei i Como. Nominacje inkwizytorskie leżały w gestii władz zakonu dominikanów. W maju 1505 generał zakonu dominikanów Vincenzo Bandello rozbił ten wielki okręg na trzy mniejsze (Vercelli, Como i Novara) i mianował osobnego inkwizytora dla diecezji NovaryTavuzzi, s. 21-22, 214-215.. W roku 1519 inkwizytor Novary Domenico Visconti przewodniczył procesom o czary w miejscowości Suno, zakończonym spaleniem dziesięciu domniemanych czarownicTavuzzi, s. 257..