W 1542 papież Paweł III utworzył w Rzymie Świętą Kongregację Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji (Święte Oficjum), która w ciągu następnych kilkudziesięciu lat podporządkowała sobie prawie wszystkie włoskie trybunały inkwizycyjne, m.in. przejęły od władz zakonnych prawo mianowania inkwizytorów. Diecezja Novary położona była w strefie bezpośrednio zagrożonej przenikaniem idei reformacji, wówczas obejmowała zresztą także część Szwajcarii. Pierwszym inkwizytorem Novary mianowanym (albo przynajmniej zatwierdzonym) przez Święte Oficjum był Domenico Buelli (1570–1603). W tradycji swego zakonu został zapamiętany jako gorliwy inkwizytor, niestrudzony prześladowca heretyków i czarownic. W 1586 doprowadził do spalenia na stosie niejakiego Battisty Fariny, uznanego za heretyka recydywistę. W czasie jego urzędowania papież Pius V nadał inkwizytorom Novary stałą pensję z dochodów diecezjiCipriano Uberti, Tavola delli Inquisitori, Novara 1586, nr 238 ;