W styczniu Junota zastąpił marsz. Lannes, który właśnie wyleczył wcześniej odniesioną ranę. Problemem, z jakim zmagały się obie strony konfliktu, były choroby. Francuzi mieli już tylko 20 000 sprawnych żołnierzy. Nowym zagrożeniem była armia hiszpańska tworzona nieopodal przez braci Palafoxa, Francisca (młodszy) i markiza de Lazan (starszy). W tej sytuacji Lannes wezwał dywizję Mortiera, która strzegła linii komunikacji i łączności między Saragossą a Madrytem. 26 stycznia Mortier rozgromił około 4-tysięczne zgrupowanie milicji ludowej w Alcañiz.
Właściwy atak poprzedziło uchwycenie 24 stycznia trzech przyczółków na lewym brzegu Huerwy. Główne natarcie nastąpiło 27 stycznia. Lannes rzucił w trzy wyłomy w murach trzy kolumny piechoty (w tym polskiej pod Chłopickim) i saperów. Zdobyto baterię artylerii i w ciężkich bojach klasztor Santa Engracia. Zajęto też klasztor trynitarzy, ale kontratak Hiszpanów spowodował stratę tego obiektu, który został zdobyty dopiero wieczorem.