Vilis Lācis (ur. 12 maja 1904 w Rīnūži jako Jahn Wilhelm Lahze, zm. 6 lutego 1966 w Rydze) – radziecki i łotewski polityk, pisarz, przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych Łotewskiej SRR (1940–1946) i premier Łotewskiej SRR w latach 1946–1959.
Życiorys Życie i działalność na przedwojennej Łotwie Był synem robotnika portowego Tenisa Lācisa i jego żony Kārliny. Lata 1917–1921 spędził w Rosji, w latach 1917–1918 kształcił się w seminarium nauczycielskim w Barnaule. Po powrocie na Łotwę również podjął pracę jako doker. Następnie pracował m.in. jako rybak i palacz na statku handlowym, brał udział w robotniczych protestach. W 1928 r. przystąpił do nielegalnej Komunistycznej Partii Łotwy, ówcześnie sekcji WKP (b). Z racji swoich radykalnie lewicowych przekonań i działalności związkowej znajdował się pod nadzorem policyjnym. Mimo to z powodzeniem rozwijała się jego kariera literacka: w swoich powieściach Lācis opisywał życie łotewskich robotników. W latach 1931–1933 wydał trzytomowy cykl Bezskrzydłe ptaki (Putni bez sparniem). W 1933 r. opublikowana została jego antykapitalistycznaD. Bleiere i in., History of Latvia, s. 236. powieść Syn rybaka. Była ona drukowana w odcinkach w dzienniku „Jaunākās Ziņas”, zyskując wielką popularność.