W 1941 r., po ataku Niemiec na ZSRR, został ewakuowany z Łotwy do Moskwy. Po ponownym zajęciu Rygi przez Armię Czerwoną w październiku 1944 ponownie objął stanowisko przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych Łotewskiej SRR, przemianowane w 1946 na stanowisko przewodniczącego Rady Ministrów Łotewskiej SRRR. Misiunas, R. Taagepera, The Baltic States, s. 77.. W 1946 r. jeden z oddziałów łotewskiej partyzantki antykomunistycznej dokonał w Jurmale nieudanego zamachu na Lācisa. Drugi zamach, który partyzanci planowali przeprowadzić bezpośrednio przed domem polityka na ul. Kirowa w Rydze, został udaremniony, gdyż jedna z członkiń grupy okazała się informatorką NKWD.
W marcu 1949 r. zaaprobował kolejną wielotysięczną deportację Łotyszy, głównie zamożnych i średniozamożnych gospodarzy, w głąb ZSRR. W tym samym roku w republice przeprowadzona została kolektywizacja rolnictwa. W lipcu 1949 r. do kołchozów przystąpiło 76,1% gospodarstw, gdyż ludność wiejska została skutecznie zastraszona marcową deportacjąR. Wnuk, Leśni Bracia. Podziemie antykomunistyczne na Litwie, Łotwie i w Estonii 1944-1956, Warszawa-Lublin, Bellona-Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 9788311152618, s. 110..